www.panserraikos.net

    ΣΥΝΕΖΙΖΟΥΜΕ...

  Εδώ και λίγες μέρες έχουν πάψει να με αγγίζουν όλα αυτά που βλέπω και κυρίως αυτά που ακούω. Δεν μπαίνω στην διαδικασία να πάρω το <<Πανσερραϊκόμετρο>> να μετρήσω ποιος είναι πιο Πανσερραϊκός από τον άλλον, ούτε φυσικά μπαίνω στην κόντρα για το τι έχει κάνει ο καθένας, για το που έχει πάει ο καθένας και πόσο φωνάζει ο καθένας. Όποιος ήταν Πανσερραϊκός στις <<μαύρες>> μέρες είναι Πανσερραϊκός και τώρα. Όποιος φώναξε, ταξίδεψε, ακολούθησε τον Πανσερραϊκό, το έκανε επειδή το γούσταρε και δεν το έκανε για να το παινεύετε τώρα. Αν προσπαθούμε να εξαργυρώσουμε την αγάπη μας για την ομάδα σημαίνει πως ότι κάναμε το κάναμε από υστεροβουλία και με στόχο μακροπρόθεσμα το προσωπικό όφελος. Βέβαια υπάρχει και οι περίφημη ατάκα του Μαυρογιαλούρου στο "Υπάρχει και Φιλότιμο" που λέει:<< ...χωριάτες είναι, πρέπει να τους υπενθυμίζεις συνεχώς τι έχεις κάνει για την περιφέρεια σου...>>. Αν λοιπόν κάποιος νιώθει πως πρέπει να προβάλει το <<έργο>> του για την ομάδα ας το κάνει.
  Η φτώχεια φέρνει γκρίνια λέει μια παροιμία. Εδώ σε μας φαίνεται πως και ο <<πλούτος>> φέρνει γκρίνια. Δεν αναφέρομαι φυσικά στον πλούτο χρημάτων. Εννοώ τις επιτυχίες και την πορεία της ομάδας των συνδέσμων και όλων όσα ακολουθούν την ομάδα. Έτσι όσο ανεβαίνει ο Πανσερραϊκός αυτά τα <<φαινόμενα>> θα γίνονται ακόμα πιο έντονα. Είναι η ευκαιρία του κάθε πικραμένου, του κάθε αδικημένου αλλά και του κάθε περίεργου, προβληματικού, απροσάρμοστου να πει και αυτός κάτι. Να δείξει ότι υπάρχει, να κάνει θόρυβο βρε αδελφέ. Για αυτό το λόγο όμως υπάρχει και η λογική. Τα βάζουμε κάτω και βλέπουμε αντικειμενικά το τι πραγματικά συμβαίνει. Βλέπουμε αντικειμενικά και κρίνουμε τον καθένα όχι από το περίβλημα, το επάγγελμα , το χρώμα την οικονομική κατάσταση αλλά με άλλα κριτήρια. Βέβαια για να το κάνουμε ακόμα και αυτό απαιτείται καλή διάθεση και ανεξάρτητη κρίση. Απαιτείται λογική, που σπανίζει στις μέρες μας.
  Και φτάνουμε σε άλλα <<καυτά>> ζητήματα. Και πάλι θα μας βοηθήσει η λαϊκή θυμοσοφία. <<Από πίτα που δεν τρως, τι σε νοιάζει κι αν καεί>>. Βέβαια μπορεί να ζηλεύεις και να θες και εσύ να φας. Άλλο αυτό. Ακούγονται και γράφονται διάφορα. Καμία απόδειξη δεν βλέπω ρε παιδιά. Το να πεις κάτι είναι πανεύκολο. Το τι μπορείς να αποδείξεις έχει σημασία. Και μέχρι στιγμής από αποδείξεις τίποτε. Με ενδείξεις και κουτσομπολιά δεν στήνονται τα δικαστήρια αλλά κυρίως δεν καταδικάζονται άνθρωποι. Όποιος λοιπόν έχει να πει ή να καταλογίσει κάτι σε κάποιον ας το κάνει με αποδείξεις και στοιχεία. Αν όχι για μένα είναι ένας κοινός συκοφάντης. Βέβαια ο νόμος έχει προβλέψει και για τους συκοφάντες που διασύρουν τιμές και υπολήψεις. Έλα όμως που η ανωνυμία του διαδικτύου επιτρέπει σε κάθε λασπολόγο να λέει ότι θέλει. Εκεί δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε. Εκεί όπως είπαμε και πάνω, υπάρχει η κρίση και η λογική.
  Στα οικονομικά θέματα υπάρχει και η παράμετρος της προσφοράς και της αποτίμησης της. Εγώ λέει ο ένας, έδωσα τόσα για εκεί. Εγώ έδωσα ακόμα περισσότερα για παρακεί λέει κάποιος άλλος. Και εδώ πλέον έχουμε να κάνουμε με μια άλλη μορφή <<εξαγοράς>> της προσφοράς μας. Όποιος κάνει κάτι το κάνει γιατί το θέλει. Αν το κάνει για να διεκδικήσει κάτι με αυτό αργότερα η να αυτοπροβληθεί το κάνει με άλλους σκοπούς. Άσε που και αυτό χρειάζεται αποδείξεις. Όποιος έδωσε, αγόρασε, προσέφερε ας μπορεί να το στοιχειοθετήσει και να το αποδείξει. Τα υπόλοιπα είναι λόγια για εσωτερική κατανάλωση.
  Δεν με εκπλήσσει τίποτε. Τα έχω ξαναδεί, τα έχω ξαναζήσει και θα τα ξαναζήσω όλα αυτά. Όλοι είμαστε γνωστοί, οι πράξεις μας, η πορεία μας και το έργο μας είναι γνωστό. Το αν χρειάζεται να το αποδεικνύουμε κάθε μέρα είναι άλλο θέμα. Σημασία έχει να έχουμε την κρίση και την λογική να σκεφτόμαστε και να κρίνουμε πρόσωπα και καταστάσεις. Το να πεις κάτι κακό για τον άλλον είναι εύκολο. Πόσο όμως στέκει αυτό; Πόσο απέχει από την αλήθεια; Το να κρίνεις τον άλλον επίσης είναι πανεύκολο. Αλλά αν το κάνεις, κάνε το με γνώμονα τις δικές σου αντίστοιχες πράξεις και σε σχέση με τις πράξεις του συνόλου. Αν πάλι ανήκεις στους κρινόμενους, αν δεν αντέχεις μπορείς να αποχωρήσεις. Αν πάλι βαστάνε τα κότσια σου, συνέχισε και πολέμα για τα πιστεύω σου και τα δίκαια που έχεις. Θέλει αρετή και τόλμη...

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ