Φωνή βοώντος εν τη
ερήμω…
Ο θυμόσοφος
λαός υποστηρίζει πως «όλα στη ζωή αλλάζουν», πόσο μάλλον στο ποδόσφαιρο.
Τρεις αγωνιστικές μετά από το «ονειρικό διπλό»
μέσα στο Καυταντζόγλειο, όλα θυμίζουν μια «έρημη πολιτεία». Ελάχιστοι ήταν
αυτοί, μεταξύ των οποίων και εμείς, οι οποίοι υποστήριζαν εξαρχής πως τα
πράγματα δεν είναι τόσο «ρόδινα» όσο θέλουν να μας τα παρουσιάσουν, αλλά
το εκ διαμέτρου αντίθετο. Η ταμπέλα του «μίζερου» και του «γραφικού» δεν
άργησε να δοθεί από πολλούς και διαφόρους ειδήμονες, άλλους παλιούς,
άλλους πρωτοεμφανιζόμενους και άλλους επανεμφανιζόμενους σαν τα σαλιγκάρια
που βγαίνουν μετά τη βροχή…

Δε μείναμε στο απυρόβλητο ούτε από τις
«σφαίρες» της επίσημης Π.Α.Ε. για τον λόγο του ότι, άκουσον-άκουσον,
τολμήσαμε να εκφράσουμε την άποψή μας δίχως περιστροφές και υπεκφυγές. Η
μεταγραφική περίοδος, οι μάταιες υποσχέσεις, τα μεγάλα λόγια του αέρα, η
φιέστα ανόδου και η νίκη μέσα στο Καυταντζόγλειο,
δημιούργησαν στον κόσμο προσδοκίες που ουδέποτε θα μπορούσαν να καλυφτούν,
οδήγησαν πολλούς να στραφούν εναντίον μας, με
την αιτιολογία πως βάζαμε πάνω από την ομάδα τις προσωπικές μας διαφορές
και τον εγωισμό μας. Εμείς δεν αλλάξαμε ρώτα, εξάλλου δεν είμαστε από
εκείνους. Παρά μόνον υπομέναμε υπομονετικά τα ειρωνικά σχόλια, τις
κακόβουλες επικρίσεις και την εκ του πονηρού κριτική,
η οποία μας ασκείτο, για να επιβεβαιώσει ακόμη μία φορά τη λαϊκή ρήση
«δρυός πεσούσης, πας ανήρ ξυλεύεται».
Δυστυχώς όμως για πολλούς, η «δρυς» δεν έπεσε
και ως εκ τούτου ούτε εμείς. Από το ζενίθ του ενθουσιασμού μετά το πρώτο
παιχνίδι, στο ναδίρ της απαισιοδοξίας του σήμερα. Τα μυαλά του κόσμου
«πήραν αέρα» χωρίς λόγο και αιτία, παρά μόνο για να καλύψουν «κάποιοι»,
την ανεπάρκειά τους.

Από το «φιλικό» τραγέλαφος με τον Π.Α.Ο.Κ. στο οποίο λίγο κόντεψε να
υπάρξουν θύματα, στο πανηγύρι-ανόδου τρεις ημέρες πριν το παιχνίδι με τον
Ηρακλή και μία μεταγραφική περίοδος δίχως νόημα και ουσία, απέδειξε
περίτρανα την απειρία και τους ερασιτεχνικούς χειρισμούς που
πραγματοποιήθηκαν από πλευράς Π.Α.Ε.

Οι συγκυρίες τα έφεραν έτσι ώστε εξ αρχής να
υπάρχει ένα κλίμα ευφορίας. Η εκπληκτική περσινή πορεία σε συνδυασμό με
την παραμονή του Γιάννη Παπακώστα, μία από τις ελάχιστες καλές φετινές
κινήσεις, έκαναν τον κόσμο να πιστέψει πως τα πράγματα είναι εύκολα.
Εντούτοις η Σούπερλιγκ δεν είναι Β' Εθνική και
αυτό πολλοί δεν το κατάλαβαν.
Υπάρχει χρόνος για να διορθωθούν τα «κακώς
κείμενα». Ωστόσο είναι σε θέση οι υπεύθυνοι να τα διορθώσουν; Κάθε κίνηση
από δω και πέρα είναι κρίσιμη και ένας λάθος χειρισμός μπορεί κάλλιστα να
«βυθίσει» αύτανδρη ολόκληρη την ομάδα. Σε αυτό το εγχείρημα χρειάζεται η
συμβολή όλων μας, φιλάθλων, προπονητή, παιχτών και διοίκησης. Οι
δικαιολογίες έχουν εκλείψει. Είναι καιρός να σταματήσουν τα μεγάλα λόγια
και να αρχίσουν οι πράξεις...
Προηγούμενα νέα
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ
ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ
www.panserraikos.net - Copyright © 2008-2009
|


ΦΙΛΙΚΑ SITES


|