«16 χρόνια στις μικρότερες κατηγορίες, έδιωξαν τον κόσμο από το γήπεδο». Μέχρι και πριν από λίγο καιρό, η δικαιολογία αυτή για τη νωχελική και αδιάφορη συνάμα στάση του κόσμου απέναντι στον Πανσερραϊκό, ήταν γενικώς αποδεκτή και διαδεδομένη σε όλους τους ποδοσφαιρικούς κύκλους της πόλης, του νομού και όχι μόνο. Οι περισσότεροι, μεταξύ αυτών και εμείς, ελπίζαμε πως πλέον αυτά τα πέτρινα χρόνια ανήκαν για τα καλά στο παρελθόν. Πως ο κόσμος θα επέστρεφε στο γήπεδο μετά από τόσο καιρό και το γήπεδο θα θύμιζε κάτι από τα παλιά. Όσοι όμως το πιστέψαμε αυτό, απατηθήκαμε δυστυχώς οικτρά…

  Αρχής γενομένης από την έκδοση των εισιτηρίων διαρκείας, ο κόσμος έδειξε για ακόμη μία φορά την πλάτη του στα «λιοντάρια», όπως συνήθισε να κάνει όλα αυτά τα πέτρινα χρόνια. Κάποιοι μίλησαν για ακριβές τιμές.
Άραγε σε τι τιμή θα μπορούσαν να διατεθούν στον κόσμο; 150 και 200 ευρώ δεν παύουν να είναι μεν ευκαταφρόνητα, αλλά σε σύγκριση με αντίστοιχες τιμές που έχουν ομάδες της Β' ακόμη και Γ' Εθνικής αλλά και με άλλων ομάδων της Σουπερλίγκ, θα διαπιστώσουμε πως τα χρήματα αυτά είναι πολύ λίγα για τον Πανσερραϊκό ΜΑΣ. Η επίσημη Π.Α.Ε., από τα χείλη του ίδιου του προέδρου της, ήταν πεπεισμένη πως τα εισιτήρια θα ξεπερνούσαν τα 5000. Λίγο καιρό αργότερα και χωρίς να έχουν βγει τα επίσημα στοιχεία (ίσως λόγω ντροπής) οι ιθύνοντες δηλώνουν πως πουλήθηκαν περί των 2500 εισιτηρίων διαρκείας. Κάποιοι άλλοι μιλούν για περίπου 1800.
  Εν συνεχεία, ο κόσμος ήθελε να δει κάποια «δείγματα γραφής» από την ομάδα, όπως πολλοί ισχυρίζονταν. Άραγε θα μπορούσε να υπάρξει καλύτερο δείγμα γραφής από το 1-2 μέσα στον Ηρακλή; Ακόμη όμως και αυτό δε φάνηκε ικανό να πείσει τον κόσμο. Το πρώτο παιχνίδι στην Α' Εθνική έπειτα από τόσα χρόνια διεξήχθη μπροστά σε ούτε λίγο ούτε πολύ 5000 φιλάθλους σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία. 2.491 εισιτήρια πουλήθηκαν στο ματς με τους κυανέρυθρους. Και το κακό καλά κρατεί…
Πανσερραϊκός – Λάρισα 2.711 εισιτήρια και εσχάτως Πανσερραϊκός - Αστέρας Τρίπολης, όπου τα εισιτήρια που πωλήθηκαν δεν ξεπέρασαν συνολικά τα 2.000 (συγκεκριμένα 1.836)…

  Πώς είναι άραγε δυνατόν, ένας νομός δύο εκατοντάδων χιλιάδων κατοίκων, από τους μεγαλύτερους σε ολόκληρη την Βόρεια Ελλάδα και με μια από τις ιστορικότερες επαρχιακές ομάδες ολόκληρης της χώρας, να μην μπορεί να γεμίσει ένα γήπεδο ούτε δέκα χιλιάδων θέσεων. Τα 16 αυτά χρόνια όχι απλά απομάκρυναν τον κόσμο από το γήπεδο, αλλά αλλοτρίωσαν μέσα του και το Πανσερραϊκό του αίσθημα. Οι νεαροί φίλαθλοι της ομάδας δεν είχαν καν γνωρίσει Α' Εθνική λόγω ηλικίας. Κάποιοι άλλοι φίλαθλοι ήταν στην νηπιακή ηλικία  όταν ο Πανσερραϊκός αντίκριζε για τελευταία φορά τα «σαλόνια» και έπαιρνε την κατιούσα για τα «αλώνια».
  Στην πλειοψηφία τους, τα παιδιά που θα έπρεπε να είναι διαποτισμένα από το σαράκι αυτό του Πανσερραϊκού παραμένουν παγερά αδιάφορα μπροστά σε αυτό που λέγεται Πανσερραϊκή ιδέα. Κι όμως αυτά ήταν που για ακόμη μία φορά έκλεισαν στόματα πολλών. Τρεις σύνδεσμοι σε ένα πέταλο και δεν καταφέρνουν σχεδόν τίποτα. Τους ενδιαφέρει ποιος θα κρεμάσει τα περισσότερα πανό, ποιος θα πουλήσει περισσότερες μπλούζες και ποιός θα αυτοπροβληθεί περισσότερο λέγοντας στο τέλος πως <<εμείς κερδίσαμε τη μάχη της κερκίδας...>> εννοώντας φυσικά, την κόντρα απέναντι στους άλλους Πανσερραϊκούς συνδέσμους.

  Τα αίτια για αυτήν την κατάσταση είναι πολλά και έχουν πολύ βαθιές ρίζες και πληγές που δύσκολα επουλώνονται. Ωστόσο κανένα θετικό βήμα δε γίνεται από κανέναν. Οι περισσότεροι λακίζουν μπροστά στα πιο απλά και πιο λογικά αιτήματα και λύσεις, άνευ αιτιολογίας. Αδυνατούμε να φέρουμε πίσω τον κόσμο στο γήπεδο. Ωστόσο είναι χρέος μας να στηλιτεύσουμε τη στάση του. Εμείς ελπίζουμε σε καλύτερες ημέρες τόσο για τους απλούς φιλάθλους, όσο και για τους οργανωμένους. Όσο για τους τελευταίους, αναμένουμε τις κινήσεις τους. Πιστεύουμε πως όλοι έχουμε ως κοινό στοιχείο την αγάπη μας για αυτήν την ομάδα και για αυτήν την πόλη. Σε θετικές κινήσεις, θα είμαστε οι πρώτοι που θα τους βγάλουν το καπέλο!