Ένα χρόνο, πέντε μήνες και είκοσιέξι ημέρες συμπληρώνει στον πάγκο της ομάδας ο Γιάννης Παπακώστας.  Αυτή η θητεία τον καθιστά ως ένα από τους πλέον μακροβιότερους προπονητές των τελευταίων ετών στην ομάδα του Πανσερραϊκού και σίγουρα έναν από τους πιο πετυχημένους. Ο Γιάννης Παπακώστας γεννήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 1968 από μετανάστες γονείς στην Αυστραλία. Οι γονείς του όμως σύντομα επέστρεψαν στην Ελλάδα και έτσι μεγάλωσε στο Χαϊδάρι όπου έκανε και τα πρώτα ποδοσφαιρικά του βήματα. Ως παίκτης αγωνίστηκε στην θέση του μπακ στα τέλη της δεκαετίας του 80 και στις αρχές του 90 με την ομάδα του Χαϊδαρίου, αλλά σταμάτησε νωρίς το ποδόσφαιρο για να ασχοληθεί αποκλειστικά με την προπονητική που ήταν και η μεγάλη αγάπη του. Απόφοιτος της Γυμναστικής Ακαδημίας, δούλεψε σαν συνεργάτης του Γιώργου Πούλου στη Χαλκηδόνα και τον Πανελευσινιακό. Το 2002 ανέλαβε πρώτος προπονητής στο Χαϊδάρι και το 2004 το οδήγησε αρχικά στην Γ' Εθνική. Την επόμενη σεζόν πανηγυρίζει μία ακόμα άνοδο στην Β' Εθνική, όπου σταθεροποιεί την ομάδα, ωστόσο τον Ιανουάριο του 2006 παραιτείται. Το καλοκαίρι του 2006 ανέλαβε τον Αστέρα Τρίπολης μετά από 14 ματς (12 στο πρωτάθλημα και 2 στο κύπελλο). Αν και η πορεία της ομάδας είναι ικανοποιητική, θα φύγει τον Δεκέμβριο, ωστόσο σύντομα θα έχει πρόταση από τον ΠΑΣ Γιάννινα και τον οποίο θα αναλάβει τον Ιανουάριο του 2007 όπου παρέμεινε για συνολικά 22 παιχνίδια (18 στο πρωτάθλημα και 4 στο κύπελλο). Εκεί, όλη η Ελλάδα θαύμασε την ομάδα του και γνώρισε τον ίδιο καθώς αποκλείει τον Ολυμπιακό στο κύπελλο, δίνοντας «ρεσιτάλ» προπονητικής.

  Η 22^α  Ιουνίου 2007 είναι μια μέρα πολύ σημαντική για τον Πανσερραϊκό καθώς ανακοινώνεται και επίσημα η πρόσληψη του Γιάννη Παπακώστα στον πάγκο των «λιονταριών» αντικαθιστώντας τον Νίκο Ζαλίκα που είχε προσληφθεί τον περασμένο Δεκέμβριο. Η φήμη ότι ο πρώην προπονητής του Π.Α.Σ. Γιάννινα που είχε αποκλείσει στους «8» του θεσμού του κυπέλλου τον πρωταθλητή Ολυμπιακό είχε κυκλοφορήσει ήδη στην πόλη των Σερρών περίπου μία εβδομάδα νωρίτερα. Ο ίδιος ο Γιάννης Παπακώστας ήλθε στην πόλη των Σερρών μερικές ημέρες αργότερα, δίνοντας την πρώτη του επίσημη συνέντευξη τύπου στα Σερραϊκά Μ.Μ.Ε. τονίζοντας πως δεν μπορεί να υποσχεθεί την άνοδο στους φιλάθλους, παρά μόνον μέσα από την σκληρή δουλειά στις προπονήσεις να στοχεύσουν όσο το δυνατόν πιο ψηλά. Αυτό δεν «ακούστηκε» καλό από τους φιλάθλους καθώς ο πόθος για επιστροφή της ομάδας στα «μεγάλα σαλόνια», είχε γίνει αυτοσκοπός. Εν τούτοις, φάνηκε καλύτερο να μην δοθούν φρούδες ελπίδες άλλη μια φορά για άνοδο και να αφήσουν τον νέο τεχνικό να δείξει το ταλέντο του.

  Παρά το γεγονός ότι ο προπονητής ήρθε σε μία πολύ δύσκολη χρονικά περίοδο, το έμψυχο υλικό όσο και το τεχνικό team πλαισιώθηκε από άτομα που τυγχάνανε της απολύτου εμπιστοσύνης του Αρκάδα τεχνικού και παρά την αρχική αμφισβήτηση προς το πρόσωπό του, τα αποτελέσματα της δουλειάς αυτού και των ποδοσφαιριστών φάνηκαν πολύ γρήγορα τόσο στις προπονήσεις όσο και στον αγωνιστικό χώρο. Το ρητό «τα πολλά λόγια είναι φτώχεια» ήταν αυτό που κυριαρχούσε στα αποδυτήρια και αυτό ήταν εμφανές ακόμη και στα πρόσωπα των παιχτών. Όλοι ήξεραν από μέσα τους πως αυτή η ομάδα μπορεί να κάνει το βήμα παραπάνω, ωστόσο κανείς δεν το ομολογούσε δημόσια. Όλοι οι ποδοσφαιριστές τον σέβονταν και τον αγαπούσαν. Ποτέ δεν υπήρχε κρούσμα απειθαρχίας στην ομάδα. Ποτέ δεν υπήρχαν γκρίνιες και δυσαρέσκεια από ποδοσφαιριστές. Αλλά και το κοουτσάρισμα του ήταν μοναδικό. Μελετούσε προσεκτικά τον κάθε αντίπαλο και έστηνε την ομάδα κατάλληλα στην κάθε αναμέτρηση. Τέλος με παροιμιώδη σεμνότητα, αντιμετώπιζε τις νίκες και ποτέ δεν άφησε κανέναν να παρασυρθεί από την επιτυχία. Δεν θα ήταν υπερβολή κανείς να πει πως ο κόσμος των Σερρών άρχισε να τον λατρεύει.

  Το πρώτο μισό της αγωνιστικής σαιζόν κύλησε μέτρια για την ομάδα του Πανσερραϊκού. Κάποια αλλοπρόσαλλα αποτελέσματα έφεραν την ομάδα μας μέσα στην πρώτη οχτάδα της Β’ Εθνικής, ωστόσο τα «λιοντάρια» λογίζονταν ως το απόλυτο αουτσάιντερ για την άνοδο, τη στιγμή που τα θεωρούμενα ως τότε φαβορί όπως ο Π.Α.Σ. Γιάννινα είχαν πάρει μια απόσταση ασφαλείας, που τελικά μόνον ασφαλής δεν αποδείχτηκε! Κάπου εκεί ήταν που οι ομάδες της Β’ και Γ’ Εθνικής ξεκίνησαν αποχή από το πρωτάθλημα, έχοντας κυρίως οικονομικά αιτήματα. Σε όλη αυτή τη μακρά περίοδο αποχής, η ομάδα του Γιάννη Παπακώστα, αθόρυβα και αποτελεσματικά δούλευε βελτιώνοντας το αγωνιστικό της πρόσωπο. Τον προπονητή δεν τον ένοιαζαν όλα τα άλλα. Κοίταζε να «δέσει» όσο μπορούσε την ομάδα και να είναι πανέτοιμος ο Πανσερραϊκός όταν ξαναξεκινήσει το πρωτάθλημα. Και αυτό πραγματικά έγινε! Μια διαφορετική ομάδα παρουσιάστηκε στο πρώτο κιόλας παιχνίδι στην έδρα μας με την Καλλιθέα. Ακολούθησαν μερικά ακόμα παιχνίδια που ανέβασαν βαθμολογικά τα «λιοντάρια» αλλά χωρίς κάτι ιδιαίτερο. Η ομάδα φαινόταν να ήθελε αλλά να μην μπορεί. Αποκορύφωμα των άσχημων αποτελεσμάτων δεν ήταν άλλο από το 1-1 εντός έδρας ε τον Άγιο Δημήτριο. Η αθηναϊκή ομάδα θεωρείτο προ πολλού ομάδα που δεν θα μπορούσε να παραμείνει στην κατηγορία και αυτό καταδεικνυόταν και από τη δυσχερέστατη βαθμολογική της θέση. Οι ερυθρόλευκοι προερχόμενοι από μία άνευ προηγουμένου ήττα μέσα στη Φυλή από τον Θρασύβουλο θεώρησαν πως η ομάδα του Μπραχαμίου δεν θα μπορούσε να επιδείξει ιδιαίτερη αντίσταση. Ωστόσο το αποτέλεσμα ήταν εκ διαμέτρου αντίθετο. Η κάκιστη παρουσία της ομάδας λίγο έλειψε να κοστίσει ακόμη και τη θέση του Γιάννη Παπακώστα από τον πάγκο της ομάδας. Κάποιοι ανεγκέφαλοι επιτέθηκαν φραστικά εναντίον του 40χρονου τεχνικού και μάλιστα φήμες λένε πως τον έφτυσαν. Αν και τίποτα δεν βγήκε προς τα έξω επίσημα, η αντίδραση αυτή των φιλάθλων έκανε τον Γιάννη Παπακώστα να σκεφτεί πολύ σοβαρά το ενδεχόμενο παραιτήσεώς του από την τεχνική ηγεσία της ομάδας. Εν τέλει, με τη στήριξη που είδε προς το πρόσωπό του από όλους, μεταπείσθηκε και παρέμεινε στις Σέρρες. Και το αποτέλεσμα ήταν που τον δικαίωσε…

  Με ένα εκπληκτικό σερί επτά νικών σε ισάριθμα παιχνίδια που ξεκίνησε στο τελευταίο παιχνίδι του πρώτου γύρου στο Εύοσμο και όμοιο του είχαμε να δούμε πολλά χρόνια, κατόρθωσε να φέρει την ομάδα μας στην πρώτη τριάδα της Β’ Εθνικής. Η συνέχεια, πέραν κάποιων μικρών διαλειμμάτων, ήταν ανάλογη και με αποκορύφωμα το διπλό μέσα στους Ζωσιμάδες των Ιωαννίνων με 1-3 απέναντι στον Π.Α.Σ., ο Αρκάδας τεχνικός πήρε και την προσωπική του ρεβάνς από τον πρώην εργοδότη του, Αλέξη Κούγια, αποδεικνύοντας για ακόμη μια φορά πως «η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο». Όσοι βρεθήκαμε στην συνέντευξη τύπου εκείνου του παιχνιδιού ακόμα θυμόμαστε τους «διθυράμβους» των Ηπειρωτών δημοσιογράφων για το πρόσωπο του Γιάννη Παπακώστα. Όλοι μιλούσαν για τον αδαμάντινο χαρακτήρα του, το ήθος αλλά κυρίως για την φοβερή δουλειά που έκανε ο κόουτς στα Γιάννενα και τώρα συνεχίζει στις Σέρρες.

  Η συνέχεια είναι λίγο-πολύ γνωστή. Ο Πανσερραϊκός δίχως ιδιαίτερη δυσκολία κατόρθωσε να πάρει την πολυπόθητη άνοδο μετά από 16 ολόκληρα χρόνια, κατακτώντας μάλιστα και την πρώτη θέση. Ένα έργο στο οποίο διοίκηση, ομάδα και τεχνική ηγεσία είχαν μερίδιο, με τον Γιάννη Παπακώστα να θεωρείται, και όχι αναίτια, πρωτεργάτης αυτής της τεράστιας επιτυχίας. Και πώς να μην θεωρείται; Κατάφερε να κάνει κάτι που κανείς δεν πίστευε στην αρχή της περιόδου. Κατάφερε να κάνει ένα πολύ καλό κράμα από νέους ποδοσφαιριστές και να τους πλαισιώσει μοναδικά από έμπειρους παίχτες και όλοι μαζί να κάνουν ένα αχτύπητο σύνολο. Τα Μ.Μ.Ε μιλούσαν για τον νέο Έλληνα προπονητή που έκανε το «θαύμα» στις Σέρρες και προέβλεπαν μεγάλη καριέρα στη συνέχεια για τον Αρκάδα τεχνικό. Ο χαρακτηρισμός «επιστήμονας» που του είχε «κολλήσει» κάποιος προηγούμενος πρόεδρος του σε άλλη ομάδα, τότε μπορεί να είχε ειπωθεί για να τον πικάρει, τώρα όμως ήταν ο πιο κατάλληλος για τον προπονητή μας. Το καταλάβαινε άλλωστε όποιος έβλεπε τον τρόπο που έκανε την προπόνηση. Πραγματικά ήταν ξεχωριστός.   

  Ωστόσο τα πρώτα σύννεφα στις σχέσεις Π.Α.Ε. και Γιάννη Παπακώστα άρχισαν να εμφανίζονται. Οι παραφιλολογίες ξεκίνησαν με το «καλημέρα» της επομένης της φιέστας απέναντι στον Αγροτικό Αστέρα, μιλώντας για αποχώρηση του προπονητή καθώς και κάποιων συγκεκριμένων ποδοσφαιριστών που αποτελούσαν προσωπική επιλογή του 39χρονου τεχνικού. Όλα αυτά είχαν ξεκινήσει λίγες μέρες πριν και ενώ η ομάδα είχε κατακτήσει και μαθηματικά την άνοδο στην superleague. Τοπικά τηλεοπτικά κανάλια και συγκεκριμένοι «ξερόλες», δημιούργησαν θέμα εκεί που δεν υπήρχε. Τουλάχιστον έτσι παρουσιάστηκε από την ΠΑΕ που δήλωνε πως όλα αυτά ήταν ψευδή ενώ από την άλλη πλευρά υπήρχε η άποψη πως ο προπονητής ήταν υπό διωγμό. Επίσημα ουδέποτε τέτοιο ενδεχόμενο επιβεβαιώθηκε και τα γεγονότα απέδειξαν πως ήταν  μόνο σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Ωστόσο, παρά το προσωρινό αίσιο τέλος με την υπογραφή τριετούς συμβολαίου με τον Γιάννη Παπακώστα, διαφάνηκε πως το γυαλί είχε ήδη αρχίσει να ραγίζει. Αυτό φυσικά δεν ένοιαζε και πολύ τους φιλάθλους μιας και η γενική επιθυμία για παραμονή του προπονητή είχε πραγματοποιηθεί.

  Το καλοκαίρι αποκτήθηκαν δεκαπέντε (!) ποδοσφαιριστές, οι οποίοι ήταν ως επί το πλείστον ξένοι. Δε γνωρίζουμε πόσες ή αν όλες οι  εισηγήσεις του Γιάννη Παπακώστα εισακούστηκαν και αν εν τέλει πραγματοποιήθηκαν, ωστόσο ο ίδιος δήλωσε αρκετές φορές προς εκπροσώπους του τύπου πως εξ αρχής ήθελε «τρεις ποιοτικούς ποδοσφαιριστές, έναν σε κάθε γραμμή, από την αρχή της προετοιμασίας» πράγμα που δε συνέβη. Το πρωτάθλημα ξεκίνησε και οι πρώτες δέκα αγωνιστικές κύλησαν με τον τρόπο που κύλησαν. Η χαρά διαδεχόταν τη λύπη και τούμπαλιν. Μετά την εντός έδρας ήττα από τον ΟΦΗ ξεκίνησε μια ιστορία που δημιουργεί πολλά ερωτηματικά. Η αιτιολογία πως παραιτείται  εξαιτίας της «κακόβουλης κριτικής» ενός γνωστού τηλεοπτικού προσώπου όπως υποστηρίζει, είναι κατ’αλλους ανεπαρκής και για άλλους πολύ σοβαρή. Τα ερωτηματικά όμως παραμένουν.  Μήπως άλλοι λόγοι ήταν αυτοί που τον εξώθησαν σε αυτή του την απόφαση; Μήπως το γεγονός αυτό στάθηκε απλά η αφορμή; Και αν είναι όντως έτσι, τη ακριβώς συμβαίνει; Τι ακριβώς είναι σάπιο στην ομάδα;

  Για τα παραπάνω ερωτήματα ίσως κάποτε μάθουμε την αλήθεια, ίσως πάλι ποτέ. Για μας όμως όλα αυτά έχουν μικρή σημασία. Εμείς τιμούμε τον άνθρωπο Γιάννη Παπακώστα. Τιμούμε τον προπονητή που μετά από 16 χρόνια, ήρθε και ανέλαβε μια ομάδα και με σκληρή δουλειά και λίγα λόγια, την έβγαλε από την αφάνεια των τελευταίων ετών.  Άλλη  μια φορά όμως  το «Ουδείς ασφαλέστερος εχθρός από τον ευεργετηθέντα αχάριστο» να ταιριάζει απόλυτα στην περίπτωση αυτού του καταπληκτικού ανθρώπου και μοναδικού προπονητή, που έδωσε όλο του το «είναι» για τον Πανσερραϊκό μας και εμείς του φερόμαστε όπως του φερόμαστε. Τα υπόλοιπα πλέον δεν μας νοιάζουν! Είμαστε Πανσερραϊκοί πάνω απ’όλα αλλά δεν ξεχνάμε και τον Γιάννη Παπακώστα. Όσο θα είναι στην ομάδα θα τον στηρίζουμε με όλες μας τις δυνάμεις και του υποσχόμαστε πως όταν θα φύγει σε άλλη ομάδα, η δεύτερη ομάδα μας θα είναι αυτή που θα προπονεί!!!